Oliwia Stępień, Fakty tysiąca i jednej nocy

Fakty tysiąca i jednej nocy Oliwii Stępień to zapis życia pod presją choroby i stygmatyzacji. Wiersze przywołują wspomnienie dziecka czekającego na tani obiad w karczmie, nastolatki z zeszytem do notowania przewinień matki, pacjentki, która zna wszystkie kody ICD i nazwy dziesiątek neuroleptyków.

Podmiotka opisuje opresyjną codzienność, w której trzeba pogodzić terapię ze społecznym oczekiwaniem na „normalność”, na bycie „słodką i dobrą”. Jak jednak połączyć „niepodważalne prawo do chleba” z koniecznością odbycia miesięcznej hospitalizacji, mając za zabezpieczenie umowę śmieciową? Jak nie dać się pokonać grawitacji, „z którą nie ma dyskusji”, i nie dać się zamknąć w sztywnych ramach medycznych klasyfikacji? Choć w „cieniu schizofrenii nic nie jest normalne”, to poetyckie opowieści afirmują przetrwanie.