Niniejsa książka powstała w przekonaniu, ze polikryzys, choć stanowi źródło problemów i lęków, otwiera również furtkę do krytycznej refleksji nad przyszłością polskich instytucji sztuki. Przedmiotem zainteresowania uczyniliśmy praktyki, które czynią z nich obszar zaangażowania społecznego i politycznego, upodmiotowienia osób wykluczonych i marginalizowanych, a także testowania nowych modeli organizacji i zarządzania.
Wielogłosowa struktura pozwala uniknąć dominacji jednej narracji, a różnorodność stanowisk sprzyja krytycznej refleksji., Całość posiada również wyraźny potencjał aplikacyjny - może stanowić użyteczne narzędzie dla praktyczek i praktyków sektora kultury, w tym osób pełniących funkcje dyrektorskie, kuratorskie, animatorskie i decyzyjne, odpowiedzialnych za politykę kulturową. - Leszek Karczewski, fragment recenzji.
Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.