Wasyl Stus, Czas twórczości / Dichtenszeit i listy z niewoli

Uwięziony pisarz obawiał się utraty dorobku życia i możliwości tworzenia. Oprócz poezji i prób prozatorskich pisywał prace naukowe (nazywał je beletrystyczno-literaturoznawczymi). Fascynowały go punkty styku między życiem a pracą ludzi pióra. „Czym jest poeta w najczystszej postaci? Osobą, która wyłamuje się z ograniczeń rutyny: gardzi tym, co utarte, dążąc do tego, co zagubione i niepojęte (…). Współczesny poeta poszukuje siebie w granicach, w których definiuje swoją indywidualną przestrzeń, zawsze wbrew rzeczywistości. Ale z im większą intensywnością szuka siebie, tym więcej traci z tego, co posiada” – konstatował w artykule o Wołodymyrze Swidzinskim.